Separatory magnetyczne

Dobierz separator do miejsca pracy

Najpierw wybierz sposób prowadzenia materiału. Sam wymiar lub wartość w gausach nie wystarczą do oceny skuteczności w instalacji.

Wkład do zabudowy

Gdy element separujący ma pracować wewnątrz instalacji. Sprawdź przekrój, mocowanie i możliwość wyjęcia do czyszczenia.

Pręty magnetyczne
Jak dobrać do instalacji

Lej lub przesyp

Gdy trzeba rozmieścić pręty w przekroju przepływającego materiału. Uwzględnij opór przepływu i skłonność do zbrylania.

Ruszty magnetyczne
Jak dobrać do instalacji

Nad taśmociągiem

Gdy materiał przesuwa się na taśmie. Do doboru podaj szerokość taśmy, grubość warstwy i odległość od separatora.

Belki magnetyczne
Jak dobrać do instalacji

Ręczna kontrola próbki

Gdy sprawdzasz otwarty materiał lub próbkę. Wynik takiej kontroli nie jest gwarancją skuteczności całej linii.

Separatory z rączką
Jak dobrać do instalacji

Chwytaki służą do przenoszenia elementów stalowych, a nie do oczyszczania materiału. Zobacz chwytaki.

Porównaj modele separatorów

Wybierz jeden typ i od 2 do 4 różnych modeli. Porównanie nie zastępuje próby z rzeczywistym materiałem.

Gausy opisują indukcję w miejscu pomiaru, nie zasięg wychwytu ani skuteczność w konkretnej linii. Brak danych nie oznacza wartości zero. Dostępność potwierdź na karcie produktu.

Podaj materiał, wydajność, temperaturę i wymiary miejsca montażu. Możesz dołączyć jeden rysunek lub zdjęcie.

Budowa i pole separatora — materiały DHIT

Materiały z istniejącego poradnika pokazują układ magnesów i miejsca zbierania opiłków. To ilustracje działania, nie pomiar skuteczności w Twoim procesie. Zobacz poradnik techniczny.

Jak wybrać typ separatora do swojej instalacji

Pięć typów w tym dziale odpowiada pięciu różnym miejscom w linii produkcyjnej, a nie pięciu poziomom skuteczności. Pręty separujące do zabudowy montuje się na stałe wewnątrz rurociągu, zsypu albo obudowy — sprawdzają się tam, gdzie produkt płynie ciągle i gdzie separator ma pracować bez obsługi. Ruszty i filtry do leja stawia się na wejściu zbiornika, żeby zatrzymać zanieczyszczenia zanim wejdą do procesu; ich zaletą jest to, że przy czyszczeniu wyjmuje się cały ruszt, nie rozbierając instalacji. Separatory ręczne SMZR to inne narzędzie do innego zadania: nie zabudowuje się ich, a przeciąga przez otwarty produkt, sprawdza po wyjęciu i wraca do pracy. Kupuje się je tam, gdzie separacja jest kontrolą, nie etapem procesu. Belki nad taśmociąg wiszą nad przenośnikiem i wybierają zanieczyszczenia z warstwy przesypującego się materiału bez kontaktu z produktem, co ma znaczenie przy materiałach ściernych. Chwytaki magnetyczne nie separują wcale — służą do podnoszenia i przenoszenia elementów stalowych i znalazły się w tym dziale dlatego, że są narzędziem magnetycznym w tym samym środowisku pracy. Zanim porównasz parametry, warto ustalić, który z tych pięciu opisów pasuje do stanowiska.

Parametry, po których naprawdę porównuje się separatory

Podstawową liczbą jest strumień magnetyczny mierzony na powierzchni rdzenia. W separatorach ręcznych SMZR wersja o średnicy 25 mm daje strumień około 8 500 Gs, a wersja o średnicy 32 mm około 10 000 Gs. Różnica nie polega tylko na tym, że drugi jest mocniejszy: grubszy rdzeń ma większy zasięg pola, więc wyłapuje zanieczyszczenia z dalszej odległości, ale jednocześnie stawia większy opór przepływowi i trudniej go przeciągnąć przez zbity materiał. Drugim parametrem jest długość rdzenia — w separatorach SMZR dostępne są cztery: 100, 125, 150 i 175 mm. Długość dobiera się do głębokości warstwy produktu, nie do wielkości pojemnika. Trzecim, często pomijanym, jest masa: od 440 g do 1070 g w zależności od wersji. Przy separatorze używanym ręcznie przez cały dzień pracy różnica sześciuset gramów decyduje o tym, czy narzędzie jest wygodne. Klasa magnesu w prętach separujących to N52, czyli najwyższa dostępna komercyjnie — nie ma tu wyboru między klasami, bo w separacji nie ma powodu schodzić niżej. Rdzeń wykonujemy ze stali kwasoodpornej w gatunku 304 albo 316L, o czym niżej.

Gdzie separatory magnetyczne pracują na co dzień

Separacja magnetyczna trafia wszędzie tam, gdzie zanieczyszczenie ferromagnetyczne w produkcie oznacza stratę większą niż koszt separatora. W przemyśle spożywczym pręty i ruszty stoją na wejściu młynów i mieszalników, bo drobina metalu w mące niszczy walce i psuje całą partię. W przetwórstwie tworzyw sztucznych separatory wychwytują opiłki z regranulatu przed wtryskarką — jedna cząstka stali w dyszy to postój i wymiana. W przemyśle chemicznym i farmaceutycznym separacja jest wymogiem, nie oszczędnością, bo zanieczyszczenie metaliczne w wyrobie gotowym dyskwalifikuje partię. Belki nad taśmociągiem pracują w kruszywach, w recyklingu i w przemyśle drzewnym, gdzie w strumieniu materiału trafiają się gwoździe, klamry i fragmenty narzędzi. Separatory ręczne SMZR znajdują zastosowanie w kontroli wyrywkowej i przy odbiorze surowca — pozwalają sprawdzić partię przed przyjęciem, bez rozstawiania instalacji. Stal kwasoodporna w rdzeniu nie jest tu kaprysem: separator pracuje w kontakcie z produktem i musi znieść mycie oraz środki dezynfekcyjne.

Czego ten dział nie obejmuje i czego separator nie zrobi

Separator magnetyczny wychwytuje wyłącznie materiały ferromagnetyczne — stal, żeliwo, nikiel, kobalt. Nie zatrzyma aluminium, miedzi, mosiądzu ani stali nierdzewnej w gatunkach niemagnetycznych, bo te materiały nie reagują na pole magnetyczne. To nie jest wada konstrukcji, a właściwość fizyczna, o której warto wiedzieć przed zakupem: jeśli w produkcie spodziewasz się wiórów aluminiowych, separacja magnetyczna nie jest odpowiedzią i trzeba szukać w stronę separacji indukcyjnej albo sit. W tym dziale nie znajdziesz również elektromagnesów ani separatorów zasilanych — wszystkie nasze konstrukcje pracują na magnesach trwałych, więc nie potrzebują prądu, ale też nie da się ich wyłączyć na czas czyszczenia. Nie prowadzimy separatorów do cieczy pod ciśnieniem ani filtrów magnetycznych do instalacji hydraulicznych. Nie oferujemy też doboru na podstawie samego opisu problemu bez znajomości parametrów instalacji: przy separacji o skuteczności decyduje prędkość przepływu, grubość warstwy produktu i frakcja zanieczyszczenia, a te trzy dane trzeba znać, żeby cokolwiek zalecić. Przy nietypowym stanowisku warto najpierw zapytać, niż zamówić i sprawdzać.