MW 35x5 / N38 - magnes neodymowy walcowy

Wady i zalety magnesów neodymowych NdFeB.

Poza ich bardzo wysoką energią, magnesy trwałe wyróżniają się też korzyściami:

• Praktycznie nie tracą mocy, ponieważ nawet po 10 latach strata wydajności wynosi tylko ~1% (na podstawie obliczeń),
• Dysponują znakomitą odpornością na spadek magnetyzmu w obecności zewnętrznych pól,
• Innymi słowy, dzięki błyszczącej obróbce z złota, element prezentuje się atrakcyjnie,
• Wykazują się wysoką indukcją magnetyczną przy powierzchni działania, co czyni je skuteczniejszymi,
• Wykonane z odpowiednio dobranych składników, magnesy te wykazują imponującą odporność na wysoką temperaturę, co umożliwia im działanie (zależnie od ich formy) w temperaturach aż do 230°C i wyżej...
• Możliwość dokładnego wykrawania jak również uregulowania do określonych warunków,
• Istotne miejsce w technologiach przyszłości – wykorzystywane są w modułach dyskowych, modułach napędowych, urządzeniach medycznych, oraz nowoczesnych systemach.
• Stosunkowo niewielkie rozmiary przy dużej sile przyciągania – magnesy neodymowe oferują silne pole magnetyczne w niewielkich wymiarach, co umożliwia ich użycie w kompaktowych konstrukcjach

Mankamenty i słabe strony magnesów neodymowych: wskazówki i zastosowania.

• Są wrażliwe na uderzenia, dlatego mogą pękać przy silnym zderzeniu. Aby temu zapobiec, warto użyć obudowy stalowej, co zabezpieczy magnes.
• Neodymowe magnesy tracą swoją moc pod wpływem podgrzewania. W momencie kiedy przekroczy się 80°C, wiele z nich zaczyna tracić swoją siłę. Dlatego też polecamy nasze specjalne magnesy z oznaczeniem [AH], które zachowują stabilność nawet w temperaturach do 230°C,
• Wilgoć to główny wróg magnesów, powodując ich rdzewienie. W przypadku ekspozycji na zewnątrz zalecamy stosować magnesy w osłonach z gumy czy plastiku, które chronią je przed wpływem wilgoci,
• Sugerujemy obudowę - mechanizm magnetyczny, ze względu na trudności w produkcji nakrętek wewnątrz magnesu oraz skomplikowanych form.
• Możliwe niebezpieczeństwo dla zdrowia – drobne odłamki magnesów mogą być niebezpieczne, gdy zostaną przypadkowo połknięte, co staje się kluczowe w aspekcie ochrony najmłodszych. Dodatkowo, małe elementy tych magnesów mogą być problematyczne w diagnostyce medycznej po przedostaniu się do ciała.
• Ze względu na kosztowne surowce, ich cena przekracza standardowe wartości,

Maksymalna siła przyciągania magnesu – od czego zależy?

Siła trzymania 9.68 kg jest rezultatem pomiaru wykonanego w warunkach wzorcowych:

• na podłożu wykonanej ze stali konstrukcyjnej, optymalnie przewodzącej pole magnetyczne
• posiadającej masywność co najmniej 10 mm dla pełnego zamknięcia strumienia
• o idealnie gładkiej powierzchni kontaktu
• w warunkach idealnego przylegania (metal do metalu)
• dla siły przyłożonej pod kątem prostym (na odrywanie, nie zsuwanie)
• przy temperaturze otoczenia pokojowej

Wpływ czynników na nośność magnesu w praktyce

Trzeba mieć na uwadze, że trzymanie magnesu będzie inne w zależności od poniższych elementów, w kolejności ważności:

• Dystans (pomiędzy magnesem a metalem), gdyż nawet niewielka odległość (np. 0,5 mm) skutkuje drastyczny spadek udźwigu nawet o 50% (dotyczy to także farby, rdzy czy zanieczyszczeń).
• Kierunek siły – parametr katalogowy dotyczy odrywania w pionie. Przy sile działającej równolegle, magnes trzyma dużo słabiej (zazwyczaj ok. 20-30% siły maksymalnej).
• Grubość podłoża – dla pełnej efektywności, stal musi być odpowiednio gruba. Cienka blacha ogranicza udźwig (magnes „przebija” ją na wylot).
• Typ metalu – różne stopy reaguje tak samo. Dodatki stopowe pogarszają interakcję z magnesem.
• Stan powierzchni – szlifowane elementy gwarantują idealne doleganie, co poprawia siłę. Nierówny metal osłabiają chwyt.
• Otoczenie termiczne – podgrzanie magnesu powoduje tymczasowy spadek siły. Warto sprawdzić limit termiczny dla danego modelu.

* Siłę trzymania testowano na gładkiej blasze o grubości 20 mm, kiedy działała siła prostopadła, z kolei przy działaniu siły na zsuwanie siła trzymania jest mniejsza nawet pięć razy. Ponadto, nawet minimalna przerwa między powierzchnią magnesu, a blachą redukuje udźwig.