Udźwig na karcie produktu to wartość zmierzona przy pełnym kontakcie z gładką, grubą stalą i obciążeniu prostopadłym. W praktyce cienka blacha, warstwa farby, rdza i szczelina powietrzna obniżają tę wartość. Przy obciążeniu ścinającym — gdy przedmiot ciągnie wzdłuż powierzchni — uchwyt utrzyma znacznie mniej niż przy oderwaniu prostopadłym, bo działa wtedy tarcie, a nie sama siła magnetyczna. Dlatego przy montażu pionowym i przy każdym mocowaniu, którego odpadnięcie coś kosztuje, przyjmuje się zapas względem wartości katalogowej.
Gwint wybierasz wtedy, gdy mocowanie ma być stałe i przenosić obciążenie w osi śruby: lampa, czujnik, wspornik, uchwyt na narzędzie. Hak wybierasz tam, gdzie przedmiot ma być zawieszany i zdejmowany wielokrotnie w ciągu dnia. Gwint wewnętrzny przyjmuje śrubę, gwint zewnętrzny nakręca się na istniejącą szpilkę — jeśli masz już gotowe mocowanie w konstrukcji, sprawdź, który z tych dwóch wariantów do niego pasuje.
Gumowany wybieraj wszędzie tam, gdzie powierzchnia jest lakierowana albo delikatna: karoseria, malowana konstrukcja, szyba z folią. Guma chroni przed zarysowaniem i zwiększa tarcie, przez co uchwyt nie zsuwa się po pionowej blasze. Kosztem jest niższy udźwig przy oderwaniu prostopadłym, bo guma tworzy szczelinę między magnesem a stalą. Na surowej stali warsztatowej, gdzie ślad nie ma znaczenia, uchwyt w powłoce niklowej NiCuNi da wyższą siłę przy tej samej średnicy.
Uchwyty do poszukiwań mają najwyższe wartości udźwigu w całej kategorii — od 32 kg do 680 kg — i są przygotowane do pracy w wodzie oraz do szarpania. Występują w wersji jednostronnej i dwustronnej, z gwintami od M5 do M12, a w najmocniejszych modelach z trzema gwintami M10 rozłożonymi na obwodzie. Trzy punkty mocowania rozkładają siłę i zmniejszają ryzyko wyrwania ucha przy dynamicznym obciążeniu. Część modeli występuje w powłoce epoksydowej, która lepiej znosi wilgoć i uderzenia o kamienie niż cienka warstwa niklu.
Jednostronny ma powierzchnię roboczą tylko od spodu i jest lżejszy przy tej samej sile. Dwustronny chwyta z obu stron, co ma znaczenie przy ciągnięciu na linie, kiedy nie masz kontroli nad tym, którą stroną uchwyt dotrze do przedmiotu. Jeśli szukasz w wodzie o nieznanym dnie, dwustronny zwiększa szansę na chwyt przy każdym przeciągnięciu. Jeśli opuszczasz uchwyt pionowo w studzienkę albo kanał, jednostronny wystarczy.
W wielu zastosowaniach tak — i to jest jego główna zaleta. Zamiast wiercić otwór w konstrukcji stalowej, wkręcasz w uchwyt szpilkę i mocujesz do niej lampę, kamerę czy tymczasową półkę, a po pracy zdejmujesz wszystko bez śladu. Sprawdza się szczególnie tam, gdzie konstrukcja jest wynajmowana albo objęta gwarancją. Nie zastąpi wiercenia w mocowaniach, których odpadnięcie zagraża zdrowiu — do podwieszania nad przejściem czy zabezpieczenia człowieka trzeba użyć rozwiązań mechanicznych.
Nie. O nośności zestawu decyduje najsłabszy element, a nie magnes. Przy uchwycie o udźwigu 310 kg i szekli o udźwigu 320 kg elementem granicznym pozostaje szekla, choć liczby są zbliżone. Podobnie gwint w korpusie uchwytu ma własną wytrzymałość, niezależną od siły magnetycznej — przy mocnych modelach to często gwint wyznacza bezpieczną granicę. Przy kompletowaniu zestawu sprawdź parametry liny, szekli i uch, nie tylko samego uchwytu.
Kątownik łączy dwie płaszczyzny pod kątem prostym i trzyma blachy w pozycji, dopóki spoina nie zwiąże. Jest stałym elementem wyposażenia spawalni, bo pozwala pracować bez trzeciej ręki i bez zacisków, które zasłaniają miejsce spawania. Sprawdza się przy składaniu ram, obudów i konstrukcji z profili — wszędzie tam, gdzie dwa elementy muszą stać pod kątem, zanim zostaną trwale połączone.
Oceń produkt
Twoja ocena