Magnetostrykcja – co to jest, jak sprawdzić?

Mimo, że zjawisko magnetostrykcji jest znane od wielu lat, to nadal fascynuje naukowców, którzy dopiero niedawno zaczęli znajdować dla niego praktyczne zastosowanie. Pierwsze obserwacje przeprowadził brytyjski fizyk, James Joule, miało to miejsce w roku 1842. Podczas obserwowania namagnesowania stali i żelaza zwrócił on uwagę na to, że pod wpływem działania pola magnetycznego materiały badane materiały ulegały odkształceniu. Od tego czasu minęło już prawie dwa wieki, a nadal zjawisko to nie zostało w pełni zbadane, i cały czas znajdują się dla niego kolejne zastosowania. Odwrotny efekt ma zjawisko Villariego – w jego przypadku zmiana wymiarów zewnętrznych wpływa na zmianę właściwości magnetycznych. Przez wiele lat zjawisko magnetostrykcji nie miało praktycznego zastosowania. Wynikało to z faktu, że tradycyjne materiały, takie jak kobalt, nikiel czy żelazo odkształcają się w bardzo niewielkim zakresie. Współczynnik magnetostrykcji wynoszący 0,05% to było zbyt mało, żeby to praktycznie wykorzystać, gdyż nie było tak silnych pól magnetycznych. Nowoczesne materiały, opracowane w drugiej połowie XX wieku, bardzo zmieniły możliwości wykorzystania magnetostrykcji, pozwalając na uzyskanie współczynnika rzędu 0,2%. Bazują one na pierwiastkach ziem rzadkich, takich jak dyspoz i terb, w różnym składzie procentowym. Obecnie najczęściej używany jest stop zawierający 67,5% Fe, 9,6% Tb i 22,9% Dy.